er was eens een vrouw die heette mira ze woonde heel heel ver hier vandaan. natuurlijk houdt ze niet van vechten maar een man die piet heette, dwong haar te vechten en toen ze het hoorde had ze gewoon gezegd: dat wil ik niet! en toen de man dat hoorde vond hij haar opeens leuk. zijn hart bonkte van plezier dat hij vroeg: vrouw wil je met me uit? ik hou van je, schat! en toen had de man het zo beleefd gevraagd dat ze meteen gingen trouwen en na 4 jaar had de vrouw een kindje gekregen en die heette erik. erik was heel moe hij ging meteen slapen. en de moeder zei dat erik het helemaal was. hij werd wakker en kon drie woorden zeggen en dat was: ikke ben wakker. en na 9 jaar was erik helemaal fit en op die tijd vroeg erik: mag ik een snoepje mama? en mama zei nee dit keer niet want je moet naar school en erik schreeuwde ik wil een snoepje nu! en mama zei, wow je lijkt oma wel die kan ook precies de zelfde schreeuw nemen nou, nu moet je toch echt naar school erik het is al heel laat. en erik gaat toch maar, zonder snoepje naar school. en zonder jas omdat het al 30 graden was. en dat is zo heet dat erik geen hemd aan had. en erik zijn vriend zat erik te pesten en toen schreeuwde hij al weer. en toen zei de vriend he erik je lijkt je oma wel die schreeuwt het zelfde als jij. o maar dat is eigenlijk wel waar. maar dan heb ik een oude nieuwe schreeuw!
en mijn oma schreeuwt eigenlijk ook hetzelfde en ik moet nog sorry tegen mama zeggen maar dat kan ik wel!
(en dat was het verhaal van de oude nieuwe schreeuw)
dit verhaal is van natasha, geschreven juni 2004