het verdwenen elfje
hoofdstuk 1
een elfje!!!
De kerstman was net aan het inpakken toen er een klein elfje naar hem toe kwam.
Het elfje was heel zwak en toen was ze om gevallen.
De kerstman wist niet wat hij moest doen.
Moest hij het elfje naar bed dragen?
Moest hij het elfje terug brengen?
Hij riep iedereen erbij.
"kijk jongens, dit elfje is gewond!" zei de kerstman.
Iedereen keek en eentje zei: "grote paniek!!!".
"Nee nee nee" zei de kerstman, die het ineens wel wist.
"We moeten haar in een bedje leggen!".
Iedereen hielp mee.
Toen ze in bed lag deden ze dekens over haar heen en een koud doekje op haar voorhoofd.
Even later kwam het elfje weer bij.
"hoe gaat het met je?" vroeg de kerstman.
Het elfje kon nog niet praten.
Toen begon het een beetje te brabbelen.
"o, je bent nog een jong elfje." zei de kerstman.
En de kerstman belde iedereen op om te vragen of ze een elfje kwijt waren.
Er waren maar weinig mensen.
Toen besloot de kerstman om maar voor het elfje te zorgen.
Hij gaf haar eten en drinken en alles wat een elfje nodig had.
hoofdstuk 2 : de ouders
Er had toch nog wel iemand terug gebeld.
Het waren mensen uit het elfendorp.
Ze vonden de kleine elf heel belangrijk.
Ze raakten allemaal in paniek.
"waar is onze kleine elf???" zei een van hun.
Toen kwam de koning eraan.
"Ze is bij de kerstman!!!" zei hij een beetje boos.
Ondertussen was het bij de kerstman heel goed gegaan.
Het elfje had het erg naar zijn zin.
Maar het was al bijna kerstmis.
Zou de kerstman de elf meenemen???
Of hier laten???
Hij wist niet meer wat hij moest doen.
Toen kwam er een onbekende elf binnen.
"waar is mijn elf???" vroeg hij.
hoofdstuk 3 : een probleem
"Bedoel je de kleine elf daar?" vroeg de kerstman, die wees naar het bedje.
"Er zit niemand in!" zei de elfenkoning nu heel erg boos.
"Kalm aan meneer!!!" zei de kestman heel erg geschrokken,
omdat er geen elfje meer in het bedje lag.
"Ik weet niet waar het elfje is! ik ben haar kwijt geraakt!" zei de kerstman.
"Je hebt wat?, heb je mijn dochter laten verdwijnen?" vroeg de elfenkoning.
"Uw dochter?" vroeg de kerstman verbaast.
"Ja mijn dochter ja." zei de elfenkoning iets meer kalm.
"Dus het is een prinses?" zei de kerstman.
"Ja ja een prinses." zei de koning die zijn geduld begon te verliezen.
"Laten we haar dan maar eens gaan zoeken!" stelden de kerstman voor.
Even later hadden ze het hele kasteel gezien.
De elfenkoning begon de kerstman wel aardig te vinden en nam hem mee naar het elfendorp.
Daar was de kleine elf, het kroop dicht tegen zijn moeder aan!
Het elfje miste zijn moeder!
Alles was duidelijk.
De kerstman nam afscheid van de elfenkoning en het elfje en ging terug naar het kasteel.
Toen ging hij de pakjes rond de huizen brengen.
en nam ook afscheid van dit boek: "hohoho!".
www.BobSwart.com |
www.YvonneSwart.com |
www.ErikSwart.com |
www.NatashaSwart.com